Warning: include_once(/home/lout/domains/donlog.nl/public_html/pivot/pv_core.php) [function.include-once]: failed to open stream: No such file or directory in /home/lout/domains/donlog.nl/public_html/archives/archive_2005-m10.php on line 10

Warning: include_once() [function.include]: Failed opening '/home/lout/domains/donlog.nl/public_html/pivot/pv_core.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/lout/domains/donlog.nl/public_html/archives/archive_2005-m10.php on line 10
DONLOG - Weblog van Lout Donders

Archief

Dit is de archiefpagina van DONLOG. Klik hier om naar de homepage te gaan.

Kalender


Warning: include_once(/home/lout/domains/donlog.nl/public_html/extensions/calendar/calendar.php) [function.include-once]: failed to open stream: No such file or directory in /home/lout/domains/donlog.nl/public_html/archives/archive_2005-m10.php on line 69

Warning: include_once() [function.include]: Failed opening '/home/lout/domains/donlog.nl/public_html/extensions/calendar/calendar.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/lib/php') in /home/lout/domains/donlog.nl/public_html/archives/archive_2005-m10.php on line 69

Archieven

Volgend Archief Vorig Archief

01 Apr - 30 Apr 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
01 Feb - 28 Feb 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Jan - 31 Jan 2007
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Okt - 31 Okt 2006
01 Sep - 30 Sep 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Jul - 31 Jul 2006
01 Jun - 30 Jun 2006
01 Mei - 31 Mei 2006
01 Apr - 30 Apr 2006
01 Mrt - 31 Mrt 2006
01 Feb - 28 Feb 2006
01 Jan - 31 Jan 2006
01 Dec - 31 Dec 2005
01 Nov - 30 Nov 2005
01 Okt - 31 Okt 2005
01 Sep - 30 Sep 2005
01 Aug - 31 Aug 2005
01 Jul - 31 Jul 2005
01 Jun - 30 Jun 2005
01 Mei - 31 Mei 2005
01 Apr - 30 Apr 2005
01 Mrt - 31 Mrt 2005
01 Feb - 28 Feb 2005
01 Jan - 31 Jan 2005
01 Dec - 31 Dec 2004
01 Nov - 30 Nov 2004
01 Okt - 31 Okt 2004
01 Sep - 30 Sep 2004
01 Aug - 31 Aug 2004
01 Jul - 31 Jul 2004

Tools

Powered by Pivot - 1.40.1: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

30 10 05 - 20:33Zomertijd

Ik geef het op. Zomertijd. Wintertijd. Hele volksstammen hebben geprobeerd mij uit te leggen hoe het werkt. Tot ruzie toe. Ik weet het nog niet: moet-ie nou vooruit of achteruit en waarom ? Vanmorgen in alle rust en stilte op mijn eentje mijn mooie Philip Starck-klokkie verzet. Dat ging snel dit keer. Uren later kwam ik tot de ontdekking dat ik het verkeerd gedaan had. Weer ! Vervolgens aanhoudend geprobeerd om hem weer goed te krijgen. Lukt niet. Ik laat het nu zo. Mijn Starck gaat nu de kast in en komt er weer uit als de zomertijd ingaat. De winter doe ik het met mijn mechanische Raketa die ik ooit in de vorige eeuw illegaal kocht op het Rode PLein in Moskou. Jawel, die doet het nog steeds, als ik hem maar elke twee dagen opdraai. Wablief? Opdraaien, ja vroeger draaide je horloges op.

vier reacties

29 10 05 - 13:13Onschuld

Wat een land, wat een mensen, wat een regering. We stoppen mensen -die soms gedwongen hun lichaam volstoppen met bolletjes troep- die op 's lands Luchthaven gesnapt worden in een gevangenis die niet voldoet. Er breekt brand uit en er vallen doden onder 'de vreemdelingen'. En wat doet de grote baas van justitie het allereerst? Juist, handen wassen in onschuld. Nog voordat hij de echte feiten kent, roept hij al dat het niet aan "ons" ligt. Man, onderzoek nou eerst eens eens iets en laat nou eerst eens merken dat je meeleeft met de nabestaanden van de slachtoffers, die ook een man of vrouw, een vader en moeder en wellicht kinderen hebben. En die zelf trouwens ook gewoon mensen van vlees en bloed waren. Ja, ècht ! Vreemdelingen zijn ook mensen. Bij sommige bestuurders begin ik daar steeds meer aan te twijfelen. Ja, ik ben boos.

reageer

26 10 05 - 09:24Kandidaat

In ons vakblad "De Journalist" stond de afgelopen week dat het bestuur van de Nederlandse Vereniging van Journalisten mij voordraagt voor een plek in het Algemeen Bestuur. Natuurlijk kwam dat niet als een verrassing voor mij. "Kan er nog wel bij," was de reactie van sommige mensen. Toch wil ik het wel, omdat ik vind dat de vakbond/belangenvereniging harder nodig is dan ooit. Er gebeurt ontzettend veel in medialand. Nieuwe technische en technologische ontwikkelingen buitelen met de snelheid van het licht over elkaar heen. Wat vandaag een proefballonnetje is, is morgen al weer achterhaald. En de mensen die in ons mooie vak werkzaam zijn die sjeesen daar tussendoor. Vaak met veel plezier en betrokkenheid, maar het is allemaal wel veel. Zo'n bericht gisteren van Wegener -je kon erop wachten- dat er een grote reorganisatie aankomt bij de regionale kranten ook in onze provincie. Ons eigen bedrijf dat net een reorganisatie achter de rug heeft. Een media-staatssecretaris die in een media-nota niets schrijft over regionale zenders. Provinciebesturen die wel erg dicht op de regionale zenders zitten. Collega's die al jaren meedraaien en nog heel lang verder moeten. Ouderotten die straks moeten gaan podcasten danwel webloggen ("straks" betekent eigenlijk: "morgen"). Diversiteit die maar niet echt van de grond wil komen: meer kleurtjes op de redacties....Luiken opengooien, zodat mensen gemotiveerd en enthousiast aan het werk kunnen blijven. De strijd om behoud van kwaliteit in een tijd van sparen en bezuinigen. Het zijn allemaal dingen die me bezighouden en waar ik wel wat breder mee aan de slag wil. Vandaar dus. Bovendien: een keer in de maand tussen andere collega's met andere achtergronden praten over de dingen die ons bezighouden, dat trekt me ook wel aan. Daar is nog nooit iemand slechter van geworden. En ik hoop dat ik wat kan betekenen voor de collega's die overal -de een meer, de ander minder- in zwaar weer zitten.

een reactie

22 10 05 - 09:56Bella Italia

Het was een week van bloeiende bougainvilles, van rijpe amandelen, van goed groeiende citroenen, bijna rijpe olijven, hout zagen en houthakken, lekker eten, elke dag een siësta in de warme zon, voeg naar bed, vroeg op, verse cornetti en een straffe caffé, van weerzien hier en daar, lampen repareren, opruimen, asfaltweg maken, afvoeren schoonmaken en vervangen, douchekoppen ontkalken, bloeiende trompetplanten, PSV-Milan in Bar La Piazetta....en zo nog veel meer...mmmmmmmmmmmmm

een reactie

07 10 05 - 04:52Geshocked 2

Het opent ook de ogen, zo'n gebeurtenis van gisteren. Vandaag samen teruggegaan. Het dadertje fietste rond om ons op te vangen en zijn deel van de schade te betalen. Vier briefjes van vijf. De rest betaalt zijn maatje zondag. Of zijn moeder ervan weet? Nee en die euro's had hij ook via een smoesje van haar gekregen. Hij wil het zijn moeder niet vertellen, want dan krijgt hij problemen. Moraalridders als we soms zijn eisen we van hem dat-ie het thuis vertelt. Wij laten het in elk geval nog weten aan zijn broer en moeder. Dan op zoek naar de andere medeplichtige. Kleine straatjes, veel mensen op straat, van allerlei soorten. Hier en daar troosteloos. We sporen de moeder van het andere jongetje op. Een Bosnische Roma, twaalf jaar geleden gevlucht, draagt sporen van de oorlog met zich mee, zegt ze. Getrouwd met een Franse Joegoslaaf die werkloos is. Zelf heeft ze ook geen werk. Vijf kleine kinderen die worden erbij geroepen. Eentje wordt naar binnen gestuurd als moeder hoort dat hij geslagen heeft. De anderen weten van niks, maar vinden uiteindelijk wel in een bosje de DVD die nog kwijt was. Van het verhaal klopt niks. We weten niet meer wie nu de waarheid spreekt. We worden belazerd waar we bij staan. Maar wat een troosteloosheid. We hebben het nu zelf opgelost, zonder politie. Is dat de weg ? Ik denk daar al uren over na en weet het niet. We hebben hen wel laten zien dat we niet onze schouders ophalen en we hebben zowaar het gevoel dat we een zo'n mannetje ook wat meer duidelijk hebben kunnen maken, maar of het beklijft ?

vijf reacties

05 10 05 - 21:13Geshocked

Het gebeurt elke dag duizenden keren. Overal. Altijd. En nu is het te dichtbij. Kind komt thuis. Boos. Verdrietig. Machteloos. Lastiggevallen door een paar jochies. Vastgehouden. Geslagen. GSM-etje uit zijn zak gehaald. Gehuurde DVD meegenomen. Dikke lip. Maar vooral woedend en verdrietig. Het gebeurt elke dag duizenden keren. Overal. Altijd. En nu is het te dichtbij. Schrijf het van je af. Fijn dat er een blog is. Mijn lief en ik zijn met z'n tweeën het buurtje ingegaan. We vonden een paar getuigen: "Hup mee in de auto, vier van die kleine mennekes..." Ze leiden ons linea-recta naar het huis van de verdachte. Daar was een grote broer die met ons meedeed, Godzijdank. Dadertje (14 jaar) opgespoord. Had GSM-etje al weer doorgegeven aan ander jongetje "in Noord". "Stap maar in, dan gaan we hem halen..." was ons dwingende voorstel, anders: politie. De jongeman vond dat niet zo'n goed idee. Sprong op zijn fiets en was na tien minuten terug met het GSM-etje. Morgen gaan we terug, € 43 vangen vanwege kosten gekraakte Sim-kaart. En op zoek naar de verdwenen DVD. Die is namelijk gestolen door hetzelfde jongetje dat ons zo fijn naar het GSM-diefje bracht...Welcome to the world.

vier reacties

04 10 05 - 06:27Ja!

"Ja! Ik leef nog." Een paar notoire bloggers vroegen daarnaar, omdat het hier even rustig is. Ja ik leef nog, maar het is erg druk, ik ben rg moe, veel te doen en weinig blog-inspiratie. Maar dat komt wel weer. Stuff genoeg: ruzie in de VVD, Schröder die zegt dat hij niet meer zo nodig hoeft en vervolgens zijn partij laat zeggen dat ze niet zonder hem willen (is dat doorzichtig of niet?). Liesbeth L. die een hoge Franse onderscheiding krijgt (EN TERECHT!). En nog veel meer, maar vandaag nog even niet. Ik moet me ook nog verdiepen in mijn levensloop-regeling en mijn ziektekosten-verzekering. Doen we er ook nog allemaal bij. Dus nu even niet. Sorry, het komt weer. Kijk gewoon maar even elke dag en je zult het zien.......

een reactie