In het boekje Levensreel voor Beginners, geinspireerd door niemand minder dan Benedictus zelf staat dat een mens niet alles tegelijk moet doen,wil hij het goed doen. Niks multitasking. Ik voel daar wel voor. Vergaderen en mail lezen, ik blijf het raar vinden. Mijn bank denkt daar anders over, kijk maar:

Toch maar eens zien of we het weer kunnen oppakken, een dageijks stukje. B.v. over Vita dat ik de afgelopen dagen gelezen heb. Door de Volkskrant afgebrand, maar toch een bijzonder boek over een onderschat probleem: depressies. Of over een bezoek aan Vila Augustus, een meer dan prachtige plek in Dordrecht aan het water. Waar je heerlijk kunt eten en waar de liefde voorn gebouw en tuin vanaf druipt. Over over het stoeltje dat hier bij ons over het kanaal in een klaprozen veldje staat. Het stoeltje van mijn overbuurvrouw Liesbeth die onlangs gestorven is. Wie er langs komt kan even op haar stoeltje gaan zitten om lief en leed met haar te delen. Het is een ontroerend plekje en wonder boven wonder is nog niemand op het idee gekomen om het ding mee te nemen of kapot te maken. Of over de veranderingen op mijn werk die nieuwe kansen bieden, maar toch ook weer even een reset vergen. Of over andere dingen. Voorzichtig maar weer eens oppakken Nu eerst naar de tandarts. Ook leuk.

Is er nog iemand op deze wereld die mijn blog leest?